Na Stegića adi na obali Vrbasa u Razboju Ljevčanskom, gdje su ustaše posljednjeg vikenda u martu 1944. godine na najsvirepiji način ubile 22 člana porodica Jove, Milutina, Mihajla i Rajka Stegića i dva člana porodice Milivoja Višnjića, danas je služen tradicionalni godišnji pomen, položeno cvijeće i zapaljene svijeće.

Potomak žrtava Milutin Stegić istakao je da se ovaj zločin desio isključivo zbog toga što su žrtve pripadale srpskom narodu.
„I danas imamo sličnu situaciju i moja poruka je da moramo biti svjesni činjenice ko smo i šta smo, kako nam se ovakav zločin nikada više ne bi desio“, rekao je Stegić.

Na spomen-obilježje cvijeće i vijence položile su delegacije potomaka žrtava i Mjesne zajednice Razboj Ljevčanski, Opštine Srbac – Odbora za njegovanje tradicija oslobodilačkih ratova, Boračke organizacije Srbac, Opštinske organizacije porodica zarobljenih i poginulih boraca i nestalih civila, Policijske stanice Srbac, Udruženja SUBNOR-a grada Derventa, učenici Osnovne škole „Dositej Obradović“ Razboj, Udruženja ratnih vojnih invalida Srbac i druge delegacije.

Predsjednik srbačkog SUBNOR-a Bogdan Davidović podsjetio je na stradanje naroda ovog kraja u Drugom svjetskom ratu, s posebnim akcentom na masakr koji su ustaše počinile na ovom mjestu 1944. godine.
„Zahvalan sam vam što ste se, po tradiciji dugoj 59 godina, okupili na ovom stratištu da odamo pomen žrtvama i sačuvamo sjećanje na sve ono što se ovdje desilo posljednjeg vikenda marta 1944. godine. Prema svjedočenjima preživjelih i arhivskoj građi SUBNOR-a Srbac, pripadnici ustaških formacija, vođeni fašističkom ideologijom, u ranu zoru pohvatali su 20 članova porodice Stegić i dva člana porodice Višnjić, doveli ih na obalu Vrbasa, gdje su ih mučili i ubili, a dijelove tijela bacili u rijeku. Porodice nisu imale šta da sahrane niti gdje da zapale svijeće“, rekao je Davidović.

Spomenik na ovom stratištu podignut je 1987. godine prema projektu vajara Dragana Radakovića iz Prijedora, uz pomoć mještana i tadašnje lokalne vlasti. Radove je izvela firma „Likovni klub“ iz Prijedora, u vlasništvu Sretena Stojanovića, brata narodnog heroja doktora Mladena Stojanovića. Centralni motiv spomenika je lik majke kao simbol života, topline i trajanja.

U centru Razboja Lijevča 1967. godine podignuto je spomen-obilježje poginulim borcima i žrtvama fašističkog terora iz Drugog svjetskog rata, a pored njega i spomenik poginulim borcima odbrambeno-otadžbinskog rata 1991–1995. godine, čineći jedinstvenu memorijalnu cjelinu.

Po broju žrtava u Drugom svjetskom ratu, Razboj Lijevče je na trećem mjestu u opštini Srbac, iza Sitneša i Kukulja, sa 26 poginulih boraca i 46 civilnih žrtava. Opština Srbac ukupno je izgubila 974 stanovnika – 458 boraca i 506 civila.

Sa skupa je poručeno da je važno trajno čuvati sjećanje na stradanja iz prošlosti, ali i raditi na očuvanju mira i stabilnosti, uz poštovanje Dejtonskog mirovnog sporazuma.

Nakon toga položeni su vijenci i na spomen obilježje u centru sela.

Parastos je služio sveštenik staparske parohije Mladen Prodanović, a organizatori su bili SUBNOR Srbac, uz podršku Opštine Srbac i Mjesne zajednice Razboj Ljevčanski.