Archive: February 2026

I ove školske godine, povodom obilježavanja 100 dana đaka prvaka, u Osnovnoj školi “Jovan Jovanovič Zmaj” Srbac pripremljeni su prigodni programi i izložbe na nivou odjeljenja.

Prvačići su tokom svojih prvih sto dana školovanja bili veoma vrijedni i marljivi te su stekli značajna znanja iz oblasti Moja okolina, Govor, izražavanje i stvaranje te Fizičko vaspitanje, ritmika i muzika.

U ovom lijepom i značajnom jubileju učestvovali su učenici prvih razreda sa svojim učiteljicama: Sanjom Stojić, Nikolinom Dobrnjac, Danijelom Antonić, Veronikom Gudalović, Vesnom Smiljanić, Biljanom Gavranović, Draganom Jović i Majom Subotić.

“Vrijeme je brzo proletjelo, što samo potvrđuje da su dani naših prvačića ispunjeni učenjem, igrom, druženjem i radošću – na najljepši mogući način”, istakli su iz ove ustanove.

Pravi primjer da se trud uvijek vrednuje i da ljubav prema nauci nadjačava sve poteškoće jeste Nemanja Kuvalja, apsolvent Medicinskog fakulteta u Foči, sa prosjekom ocjena 9,17.

Nemanja je na Svetosavskoj akademiji u Srpcu, održanoj 26. januara, dobio Svetosavsku nagradu za uspješnog studenta, koja je kruna na njegovo dosadašnje školovanje.

Ovaj dvadesetpetogodišnji mladić odrasao je i završio osnovnu školu u Razboju, a potom je odlučio da upiše banjalučku Medicinsku školu, oko čega se ni trenutka nije dvoumio.

Školovanje je nastavio na Medicinskom fakultetu Univerziteta u Banjoj Luci, ali su ga razne okolnosti navele da se na drugoj godini prebaci na isti fakultet u Foči, gdje ga do kraja dijele još tri ispita.

“Za Foču sam se odlučio iz dva aspekta – finansijskog i psihološkog. Nisam se baš pronašao u Banjaluci, jer mi ne prija velika sredina i nisam se mogao skoncentrisati na učenje”, naveo je Kuvalja za Radio Srbac.

Kao razlog za odabir baš ove struke ističe da mu se dopada osjećaj kada nekome pomogne i olakša mu tegobe.

“Posebno me interesuje hirurgija ili neka grana bliska njoj. Volim aktivan rad, da direktno učestvujem u liječenju i da radim rukama. Iskreno, nisam ljubitelj administracije i papirologije”, zaključio je on.

Na proljeće 2025. godine imao je priliku da boravi u Rumuniji tokom studentske razmjene, a to iskustvo, kako tvrdi, bilo je neprocjenjivo.

“Bio sam dva mjeseca u Rumuniji preko programa Erasmus+. Na svake dvije sedmice mijenjao sam odjele, pa sam tako imao priliku da praksu stičem na hirurgiji, pedijatriji, internoj medicini i ORL-u, po sopstvenom zahtjevu. Profesori su bili izuzetni, a praksa odlična. Upoznao sam mnogo prijatelja sa kojima sam i danas u kontaktu”, istakao je on i poručio svima koji imaju priliku da odu na razmjenu da to iskoriste.

Zahvalio je Opštini na finansijskoj podršci koju su mu pružili da ode na ovu razmjenu.

Ovog ljeta stručno usavršavanje bi trebalo da obavi u Turskoj, ali još čeka pozivno pismo sa tačnim podacima. Trenutno uči osnovne fraze na turskom jeziku kako bi se snašao u svakodnevnoj komunikaciji.

Prema njegovim riječima, studiranje medicine zahtijeva mnogo vremena i odricanja, te mu je najveći izazov pronaći ravnotežu između fakulteta i privatnog života.

“Razmišljao sam o odustajanju na prvoj i drugoj godini kada sam se susreo sa obimnim predmetima poput anatomije, ali kasnije sam se prilagodio”, naveo je Kuvalja i dodao da je oduvijek imao podršku porodice i prijatelja koja mu veoma znači.

Po završetku studija zaposlenje planira potražiti u svojoj opštini, te se nada da će u tome i uspjeti.

Mladima koji planiraju da upišu medicinu poručio je da prvenstveno moraju to da vole, da budu uporni i slijede svoje snove, ali da se pripreme i na dosta odricanja.

Boračka organizacija opštine Srbac danas je na Centralnom spomen-obilježju obilježila Dan Boračke organizacije i Dan boraca Odbrambeno-otadžbinskog rata Republike Srpske.

Parastos za stradale borce služio je sveštenik Aleksandar Kusturić, a cvijeće su položile porodice poginulih boraca, delegacija Odbora za njegovanje tradicija oslobodilačkih ratova opštine Srbac koju je predvodio načelnik opštine Mlađan Dragosavljević, delegacija Boračke organizacije opštine Srbac, Direktor Centra za istraživanje rata, ratnih zločina i traženje nestalih lica Vikotor Nuždić kao i delegacije Udruženja ratnih vojnih invalida, Ujedinjenog Ravnogorskog pokreta otadžbine Srpske, Policijske stanice Srbac i Udruženja SUBNOR.

Prisutnima se obratio načelnik opštine Mlađan Dragosavljević koji je rekao da na današnji dan odajemo neizmjernu zahvalnost onima koji su svoje živote položili na oltar slobode.

“Današnjim okupljanjem smo potvrdili našu trajnu opredjeljenost da se sjećamo svih onih koji su svojim životima branili Republiku Srpsku. Zadovoljstvo mi je što i ove godine obilježavanju ovog značajnog datuma prisustvuju učenici iz osnovne škole i to je dokaz da kulturu sjećanja prenosimo na mlađe generacije. Hvala svim borcima VRS i Ratnim vojnim invalidima koji su sa puškom u ruci odbranili Republiku Srpsku. Koristim ovu priliku da još jednom pohvalim rad Boračke organizacije u Srpcu koja je jedan od svijetlih primjera po svom načinu organizacije ali i po efektima svoga rada. Sretenje je Dan državnosti Republike Srpske i Srbije, izraz naše želje da budemo u što bliskijim vezama i da kroz to zajedništvo, koje nam daje sigurnost, uživamo u slobodnoj Republici Srpskoj. Shvatajući trenutak i izazove pred kojima se nalazimo da ispoljimo zajedništvo oko iste ideje”, istakao je načelnik Dragosavljević.

Predsjednik Boračke organizacije opštine Srbac Goran Plotan čestitao je Dan boraca i pozvao nekadašnje saborce na jedinstvo, istakavši da prioritet mora biti briga o borcima i boračkim kategorijama.

“Drago mi je što su danas sa nama osnovnoškolci jer naš je zadatak da kulturu sjećanja prenesemo na mlađe generacije. Boračka organizacija Srbac već 33 godine brine o borcima i boračkim kategorijama. Bilo je tu mnogo problema, ali smo se izborili za ono mjesto koje nam pripada. Mislim da sada kada imamo predsjednika BORS-a za ministra za boračko invalidsku zaštitu, može doprinijeti boljem položaju naše kategorije stanovništva. U poslednjih pet godina, formiranjem Fonda solidarnosti, aktivnosti BO Srbac podignute su na viši nivo. Ovaj Fond je od osnivanja do danas pružio pomoć za 69 svojih članova za šta je utrošeno 137. 915 KM”, naveo je Plotan i dodao da na tome treba da istraju.

Obilježavanje Dana boraca je organizovano u skladu sa Kalendarom obilježavanja značajnih datuma i jubileja za čiju realizaciju je zadužen Odbor za njegovanje tradicija oslobodilačkih ratova.

Vlada Republike Srpske danas (13. februar) je, na telefonskoj sjednici, donijela zaključak kojim se ponedjeljak, 16. februar proglašava neradnim danom u Republici Srpskoj.

Odluka o neradnom danu donesena je povodom Sretenja – Dana državnosti Republike Srbije i Dana državnosti Republike Srpske.

Kako je definisano zaključkom, 16. februara neće raditi republički organi i organizacije, organi jedinica lokalne samouprave, javna preduzeća i ustanove.

Srpska pravoslavna crkva proslaviće sutra Svetog Trifuna, koji se u narodu slavi kao zaštitnik mnogih zanata i onih koji iskreno vole, njegujući hrišćansku ljubav.

Crkva Svetog Trifuna slavi kao velikomučenika koji je postradao za hrišćansku vjeru, ne isključujući njegov značaj kao zaštitnika bračne ljubavi i vjernosti koje su dio hrišćanske propovijedi.

Prema hrišćanskom učenju, bračna ljubav je u ravni ljubavi prema Bogu, o čemu svojim djelima najbolje svjedoče Hristovi velikomučenici, među kojima je i Sveti Trifun.

Na liturgijama u pravoslavnim hramovima, u pravoslavnim domovima, vinogradarskim i gostioničarskim esnafima pominje da je svetitelj Trifun stradao 250. godine u Nikeji od mača hristobornog rimskog cara Dakija.

U “Ohridskom prologu” Svetog vladike Nikolaja Velimirovića govori se o skromnosti i iscjeliteljskoj moći svetitelja koji je “u djetinjstvu čuvao guske i jedini mogaše pomoći ludoj kćeri cara Gordija”.

Sahranjen je skromno u selu Kampsada u Frigiji, gdje je i rođen.

Kult Svetog Trifuna je veoma razvijen u srpskim krajevima, a slave ga posebno vinogradari, dok ga svojim zaštitnikom smatraju i gostioničari.

Svetog Trifuna slave neke srpske porodice kao krsnu slavu, a njemu se moli da zaštiti polja od poplava, grada i raznih štetočina.

Srpska pravoslavna crkva i vjernici obilježiće sutra Velike ili Vaskršnje zadušnice, kao znak sjećanja na sve preminule, kada se posjećuju groblja i prislužuju svijeće na grobovima najbližih i u hramovima.

Crkva je propisala posebne dane – Zadušnice, i to četiri puta godišnje, kada se posebno molimo za pokoj duša preminulih.

Zimske zadušnice su u subotu, pred Mesne poklade, u subotu pred Duhove su ljetne zadušnice, Miholjske su u subotu pred Miholjdan, a jesenje, Mitrovske zadušnice u subotu pred Mitrovdan.

Na dan zadušnica ide se u crkvu, gdje se služi Sveta liturgija i parastos na kojem sveštenik vinom preliva žito, a poslije službe ide se do grobova pokojnika. Na grobovima se prislužuju svijeće, a sveštenik obavi kratki obred i okadi grobove.

Na groblje i u crkvu se nosi kuvano žito – koljivo, koje podsjeća na Hristove riječi da zrno tek kad umre rod donosi, i to ne u zemnom mraku, nego u svjetlosti Sunca.

Crno vino, kojim sveštenik preliva žito, označava Božje milosrđe kojim se zacjeljuju rane grijeha.

Svijeća je simbol svjetlosti Hristove, koja treba da nas podsjeti na svjetlost kojom Hristos obasjava duše preminulih.

U okviru izdrade prezentacije “Moja škola“ učenici devetog razreda Osnovne škole “Dositej Obradović” Razboj Lijevče obilježili su 90. godišnjicu rođenja Uglješe Kojadinovića.

U toku istraživanja učenici istorijske sekcije su se upoznali sa literaturom koja govori o životu i djelu poznatog glumca.

Posjetili su kancelariju Mjesne zajednice Glamočani i u matičnim knjigama pronašli informacije o njegovom rođenju, nakon čega su obišli njegovo grobno mjesto. Svoja saznanja su na tematskom času predstavili učenicima devetih razreda.

Uglješa Kojadinović, bard jugoslovenskog pozorišta i filma, rođen je u Glamočanima 14. februara 1936. godine. Kum na krštenju bio mu je učitelj Petar Joličić. Narodnu osnovnu školu u Razboju završio je u prvim poslijeratnim godinama. Školovanje je nastavio u Banjoj Luci, nakon čega je upisao Akademiju za kazališnu umjetnost u Zagrebu, koju je završio u klasi profesora Branka Gavele. Od prvih glumačkih koraka u banjalučkoj Gimnaziji do smrti, 1982. godine ostvario je brojne uloge u pozorištu i na filmu.